Neurobiološka osnova posttraumatskog stresnog poremećaja

Genetska varijabilnost, spol i razvojna izloženost stresu utječu na neurobiološke sustave i moderiraju rizik nastanka posttraumatskog stresnog poremećaja (PTSP). Genetski polimorfizmi koji utječu na serotoninergičnu neurotransmisiju kandidati su za razvoj susceptibilnosti za PTSP. Ranija istraživanja istaknula su ulogu hipokampusa, amigdala i medijalnog prefrontalnog korteksa u nastanku simptoma PTSP-a. Značajne promjene kod bolesnika s PTSP-om uočene su u pogledu neurotransmisije. Rezultati istraživanja pokazali su da su određene alteracije u PTSP-u jasno utvrđene, kao što je disfunkcija HPA-osi koja odražava zaseban neuroendokrini profil prema kojem se PTSP razlikuje od ostalih psihijatrijskih poremećaja. Rezultati istraživanja ukazuju na uključenost inflamatornih komponenti u patogenezi PTSP-a.